Vertrouwen - Een column van Hester Macrander

Hester Macrander, Column, dagvoorzitter, discussieleider

Reacties(0)

Vertrouwen
‘Bedankt voor het vertrouwen,’ zeg ik dikwijls na afloop van een klus als ik de opdrachtgever ten afscheid de hand druk. Vaak kijken ze me dan wat verbaasd aan en zeggen zoiets als: ‘Och, natuurlijk...’

Toch vind ik het nogal wat, een dagvoorzitter of entertainer inhuren waarvan je nooit zeker weet of deze de juiste toon gaat treffen, niet te grof zal zijn, je dag tot een succes zal maken. Ik vind het dus een hele verantwoordelijkheid die ik krijg en gelukkig lukt het mij in 99% van de gevallen het vertrouwen niet te beschamen. Als het mislukt is de oorzaak dikwijls een gebrek vertrouwen van de organisator...

Ooit kwam ik bij een voorbespreking, waarbij ik lang had moeten zoeken op mijn vouwfiets naar het adres in de regen. Het resultaat was dat ik druipnat en iets te laat aankwam. Het kwam niet meer goed tussen de opdrachtgever en mij. Hij vroeg zich hardop af of ik wel capabel zou zijn, overstelpte mij met leesvoer, stuurde nog 100 mails en zat op de bewuste dag - ik was dagvoorzitter - de hele tijd op de stoel naast mij en fluisterde al tien minuten voor de eindtijd van een spreker dat ik moest gaan zwaaien, ten teken dat de spreker zou moeten afronden. Aan het eind van de dag voegde hij me nog fijntjes toe dat mijn bijdrage ‘te inhoudelijk’ was geweest. Ik ben namelijk gewend me goed in te lezen en mijn doel is enige inspiratie aan de congresgangers mee te geven. Deze man was feitelijk niet in staat het werk uit handen te geven en had het dus beter zelf kunnen doen.

Ik bedoel hiermee te zeggen: voor een geslaagde klus moet de liefde van twee kanten komen. Zoals altijd in het leven trouwens.    

Hester Macrander